Verified Web

இஸ்லாம் வழங்கும் பெண்ணுரிமை

10 days ago Administrator

 

சா.சர்ராஜ் (ஆசிரியர்)
வ/வவுனியா முஸ்லிம் மகா வித்தியாலயம்
(தேசியப் பாடசாலை)

மனித உரிமை என்­பது, எல்லா மனி­தர்­க­ளுக்கும் உரித்­தான அடிப்­படை உரி­மை­களும், சுதந்­தி­ரங்­களுமாகும். இந்த உரி­மைகள் மனி­தர்கள், மனி­தர்­க­ளாகப் பிறந்த கார­ணத்தால் அவர்­க­ளுக்குக் கிடைத்த அடிப்­ப­டை­யான விட்­டுக்­கொ­டுக்க இய­லாத மறுக்க முடி­யாத சில உரி­மை­க­ளாக கரு­தப்­ப­டு­கின்­றன. 
இனம், சாதி, நிறம், சமயம், பால், தேசியம், வயது, உடல், உளம் ஆகி­ய­வற்­றுக்கு அப்பால் ஒவ்­வொரு தனி மனி­த­ருக்கும் இருக்கும் இந்த அடிப்­ப­டை­யான  உரி­மைகள், மனி­தர்கள் சுதந்­தி­ர­மாக, சுமு­க­மாக நிம்­ம­தி­யாக, நய­மா­க­வாழ அவ­சி­ய­மான உரி­மை­க­ளாகக் கரு­தப்­ப­டு­கின்­றன. மனித உரி­மை­களுள் அடங்­கு­வ­தாகக் கரு­தப்­படும் குடிசார் மற்றும் அர­சியல் உரி­மை­களுள் வாழும் உரிமை, சுதந்­திரம், கருத்து வெளிப்­பாட்டுச் சுதந்­திரம், பண்­பாட்டு உரிமை, உண­வுக்­கான உரிமை, கல்­விக்­கான உரிமை என்­பன முக்­கி­ய­மா­ன­வை­யாகும். 

அடிப்­படை மனித உரி­மைகள் 
அடிப்­படை மனித உரி­மைகள் தொடர்­பாக பல்­வேறு கருத்­துகள் வெளிப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்­ளன. எனினும் அனைத்­து­லக மட்­டத்தில் ஐக்­கிய நாடு­களால் வெளி­யி­டப்­பட்ட, உலக மனித உரி­மைகள் சான்­று­ரைகள் பெரும்­பான்மை நாடு­களால் அங்­கீ­க­ரிக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. இந்த சான்­று­ரைகள் குடிசார் அர­சியல் உரி­மை­க­ளையும் பொரு­ளா­தார, சமூக, பண்­பாட்டு உரி­மைகள் பற்­றியும் எடுத்­து­ரைக்­கின்­றன. 
ஐக்­கிய அமெ­ரிக்­காவின் உரி­மைகள் சட்டம், கன­டாவின் உரி­மைகள் சுதந்­தி­ரங்­க­ளுக்­கான கன­டிய சாசனம் போன்று பல்­வேறு நாடு­களில் மனித உரி­மை­களை வெளிப்­ப­டுத்தி சட்­டங்கள் இயற்­றப்­பட்­டுள்­ளன.

 வர­லாறு
உலகப் போர்­களும் அவற்­றினால் விளைந்த உயிர்ச் சேதங்கள், மனித உரிமை மீறல்கள் என்­பன தற்­கால மனித உரி­மைகள் தொடர்­பான நட­வ­டிக்­கைகள் வளர்ச்சி பெறத் தூண்­டு­த­லாக அமைந்­தன. 
1945 ஆம் ஆண்டில் ஐக்­கிய நாடுகள் சபை உரு­வாக்­கப்­பட்­ட­தி­லி­ருந்து அனைத்­து­லக மனித உரி­மைகள் சட்டம் தொடர்பில் இவ்­வ­மைப்பு பெரும் பங்காற்­றி­யுள்­ளது. உலகப் போர்­களைத் தொடர்ந்து  ஐக்­கிய நாடுகள் சபையும் அதன் உறுப்பு நாடு­களும் கலந்­து­ரை­யாடி உரு­வாக்­கிய சட்ட அமைப்­பு­களே இன்­றைய அனைத்­து­லக மனி­தா­பி­மானச் சட்டம், மனித உரி­மைகள் சட்டம் என்­ப­வற்றில் உள்­ள­டங்­கி­யுள்­ளன. 

பெண்­களின் உரி­மைகள்
மனித உரி­மைகள் சட்டம் விரி­வ­டைந்து பெண்­களின் உரி­மைகள் பற்­றியும் அவர்­களின் பாது­காப்­புகள் பற்­றியும் சட்­டங்கள் உரு­வாக்­கப்­பட்­டன. பெண்­களின் உரி­மைகள் என்­பது அனைத்து வய­தி­லுள்ள பெண்கள், சிறு­மியர் அனை­வ­ருக்­கு­மான உரி­மை­க­ளையும், சுதந்­தி­ரங்­க­ளையும் குறிக்­கின்­றது. 
அன்­றைய கால­கட்­டத்தில் பல நாடு­க­ளிலும் சமூ­கங்­க­ளி­டை­யேயும் ஆண்­க­ளுக்கு இயல்­பாக கொடுக்­கப்­படும் உரி­மை­கள்­கூட பெண்­க­ளுக்கு மறுக்­கப்­பட்டு வந்­துள்­ளன. மனித உரி­மைகள் புறக்­க­ணிக்­கப்­பட்டு வரு­வதை அவ­தா­னித்து, அதற்­கான செயற்­பாட்டில் ஈடு­பட்­டனர். 
பொது­வாக மறுக்­கப்­படும் மகளிர் உரி­மை­களை பின்­வ­ரு­மாறு வகைப்­ப­டுத்­தலாம். உடல் மற்றும் மன சுதந்­திரம், வாக்­க­ளிக்கும் உரிமை, அர­சு­ப­த­வி­களை வகிக்கும் உரிமை, சம­மான ஊதியம் பெறும் உரிமை, சொத்­து­ரிமை கல்வி பெறும் உரிமை, இரா­ணு­வத்தில் பணி­யாற்றும் உரிமை, மண­வாழ்வு ஆகி­ய­வை­யாகும். 
இந்த உரி­மை­களும், சுதந்­தி­ரங்­க­ளும்­பெற மக­ளிரும், அவர் தம் ஆத­ர­வா­ளர்­களும் நீண்­ட­கா­ல­மாகப் போராடி வந்­துள்­ளனர். சில இடங்­களில் சம உரிமை வேண்டி இன்னும் போராடி வரு­கின்­றனர். 
1948 ஆம் ஆண்டு கைக்­கொள்­ளப்­பட்ட அனை­வ­ருக்­கு­மான மனித உரி­மைகள் சான்­றுரை ஆண்­க­ளுக்கும் பெண்­க­ளுக்கும் சம உரிமை வழங்­கி­யதை உள்­ள­டக்­கி­யது. இதனைத் தொடர்ந்து 1979 ஆம் ஆண்டு ஐக்­கிய நாடுகள் சபையின் பொது அவையில் மக­ளி­ருக்கு எதி­ரான அனைத்து பாகு­பாட்­டையும் அகற்றி பொது இணக்­கப்­பாட்டை நிறை­வேற்­றி­யது. 


இஸ்­லாத்தின் பெண்கள் உரிமை 

மேற்­கு­லகம் பெண்­க­ளுக்­கான உரி­மை­க­ளுக்­கான சட்­டங்­க­ளையும், கொள்­கை­க­ளையும் உரு­வாக்­கி­யது மிக அண்­மைக்­கா­லத்­தில்தான் என்­பதை நாம் அறிவோம். 1948 ஆம் ஆண்டு கைக்­கொள்­ளப்­பட்ட அனை­வ­ருக்­கு­மான மனித உரி­மைகள் சான்­றுரை ஆண்­க­ளுக்கும், பெண்­க­ளுக்கும் சம­உ­ரிமை என்ற பிர­க­ட­னத்தை வெளி­யிட்­டது. ஆனால்,1400 ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன்­னரே பெண்­க­ளுக்­கான உரி­மை­களை இஸ்லாம் பிர­க­ட­னப்­ப­டுத்­தி­விட்­டது. பெண்­களைக் குழி­தோண்டி புதைத்துக் கொண்­டி­ருந்த அறி­யாமைக் காலத்தில் பெண்­க­ளுக்­கான உரி­மை­களை இஸ்லாம் பெற்­றுத்­தந்­தது. அவர்­க­ளுக்­கான இடத்தைப் போராடிப் பெற்­றுத்­தந்­தது. 
மேற்­கு­லகம் பெண்­க­ளுக்கு வழங்­கி­யுள்ள உரி­மை­க­ளுக்கும், இஸ்லாம் பெண்­க­ளுக்கு வழங்கும் உரி­மை­க­ளுக்­கு­மி­டையில் பாரிய வேறு­பாடு காணப்­ப­டு­கின்­றது. உண்­மையில் பெண்­க­ளுக்­கான விடு­தலை என்ற பெயரில் அவ­ளு­டைய உடை,  கலா­சாரம், பண்­பாடு என்­ப­வற்­றிலும் அள­வுக்கு மிஞ்­சிய சுதந்­தி­ரத்தை வழங்கி, பக்­கு­வ­மா­கவும் , புனி­த­மா­கவும் இருக்­க­வேண்­டிய பெண்­களை போகப் பொரு­ளா­கவும், விளம்­பரப் பொரு­ளா­கவும் மாற்­றி­யுள்­ளனர். கலை, கலா­சாரம் என்ற அழ­கான போர்­வையால் மூடி, ஆபா­சத்தை வியா­பா­ர­மாக்க நினைக்­கின்­ற­வர்­களின் கைப்­பொம்­மை­க­ளாகி மாற்­றி­யி­ருக்­கின்­றனர். 
இஸ்லாம் ஆண்­க­ளுக்கு இணை­யான உரி­மை­களை பெண்­க­ளுக்கும் வழங்­கு­கி­றது. ஆனால், இவை சம­மான உரி­மைகள் கிடை­யாது. குடும்பம் என்ற கட்­டுக்­கோப்பில் ஆண்­களின் உரி­மை­க­ளையும், பெண்­களின் உரி­மை­க­ளையும் இஸ்லாம் தெளி­வாக  வரை­ய­றுத்துக் கூறு­கி­றது. ஆண், பெண்­களின் உடல் அமைப்பும், உளப்­பாங்­கு­களும் வேறு­பா­டா­னவை. அவ்­வாறே இறை­வனும் படைத்­துள்ளான். 
இஸ்­லா­மிய போத­னை­க­ளின்­படி ஆணும் பெண்ணும் ஒரு­வ­ரை­யொ­ருவர் பூர்த்தி செய்து  கொள்­ளக்­கூ­டி­ய­வர்கள். அவர்­க­ளி­டையே பங்­க­ளிப்பு நில­வ­வேண்டும். தத்­த­மது கட­மை­களை இஸ்­லா­மிய அடிப்­ப­டையில் நிறை­வேற்­ற­முன்­வர வேண்டும். அவ்­வாறு இல்­லை­யெனில் அவர்­க­ளி­டையே  இணக்­கமும் நில­வாது. முன்­னேற்­றமும் ஏற்­ப­டாது.
பெண்­க­ளுக்கு இஸ்லாம் வழங்கும் உரி­மை­களை பின்­வரும் தலைப்­பு­களில் நாம் வகைப்­ப­டுத்­தலாம். 
1) பொரு­ளா­தார உரி­மைகள்
2) சமூக உரி­மைகள் 
3) கல்வி உரி­மைகள் 
4) அர­சியல் உரி­மைகள் 
5) சட்ட உரி­மைகள் என்­ப­ன­வாகும். 

பொரு­ளா­தார உரி­மைகள்
ஒரு பெண் கல்­யா­ண­மா­காத கன்னிப் பெண்­ணாக இருந்­தாலும் கல்­யா­ண­மான பெண்­ணாக இருந்­தாலும் சுய­வி­ருப்­பத்தில் தன்­னு­டைய சொத்தை செல­வ­ழிக்க இஸ்லாம் அனு­மதி வழங்­கி­யுள்­ளது. ஆயி­ரத்து ஐந்­நூறு ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன் இஸ்லாம் வழங்­கிய உரி­மையை பிரிட்டிஷ் அர­சாங்கம் 1870 ஆம் ஆண்­டில்தான் பெண்­க­ளுக்கு வழங்­கி­யது. 
வேலைக்­குச்­சென்று வரு­மானம் ஈட்­டு­வதைப் பொறுத்­த­மட்­டிலும் இஸ்லாம் அவ்­வு­ரி­மை­யையும் பெண்­க­ளுக்கு வழங்­கி­யுள்­ளது. பெண்கள் வேலைக்குச் செல்­லக்­கூ­டாது என்று குர்­ஆ­னிலோ, ஹதீ­ஸிலோ எங்கும் குறிப்­பி­டப்­ப­ட­வில்லை. ஆனால் ஷரீ­அத்தின் வட்­டத்­திற்குள் அவ்­வேலை அமை­ய­வேண்டும். தூய்­மை­யா­னதோர் இஸ்­லா­மிய அமைப்­புக்குள் பல­த­ரப்­பட்ட வேலை­களை முஸ்லிம் பெண்கள் கைக்­கொள்­ள­மு­டியும். கல்­வித்­துறை, மருத்­து­வத்­துறை போன்ற துறை­களில் பெண்­களின் பங்­க­ளிப்பு மிக அதி­க­மாகத் தேவைப்­ப­டு­வதும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. ஆனால், ஒரு பெண் தன்­னு­டைய அழ­கையும் கவர்ச்­சி­யையும் வெளிப்­ப­டுத்தும் எந்த வேலைக்கும் அனு­ம­தி­யில்லை. 
மேலும் பெண்கள் வணி­கத்­து­றையில் ஈடு­ப­டு­வ­தையும் இஸ்லாம் தடை செய்­ய­வில்லை. எனினும் அந்­நிய ஆண்­க­ளோடு தொடர்­பு­கொள்ள வேண்­டிய சந்­தர்ப்­பத்தில் தந்தை, கணவர், மகன் போன்­றோரின் துணையை பெற்­றுக்­கொள்ள வேண்டும் என்­பது நிபந்­த­னை­யாகும். முஸ்­லிம்­களின் அன்­னை­யான கதீஜா (ரலி) அவர்­களை நாம் முன்­மா­தி­ரி­யாகக் கூறலாம். மக்கா நகரில் அவர்கள் புகழ்­பெற்ற வியா­பாரப் பெண்­ம­ணி­யாக விளங்­கி­னார்கள். ஆனால், அவர்­க­ளது வியா­பா­ரத்தை அவர்கள் சார்­பாக அண்ணல் எம்.பெரு­மானார் (ஸல்) அவர்கள் மேற்­கொண்டு வந்­தார்கள். 
மேலும், திரு­ம­ணத்தை எடுத்­துக்­கொண்­டாலும் இஸ்­லாத்தில் பொரு­ளா­தார ரீதி­யாக பெண்ணே பய­னா­ளி­யாக இருக்­கின்றாள். அவள் தனக்குத் தேவை­யான மஹரை வரப்­போ­கின்ற கண­வ­ரி­ட­மி­ருந்து பெற்­றுக்­கொள்ளும் உரி­மையை பெண்­க­ளுக்கு இஸ்லாம் வழங்­கி­யுள்­ளது. அல்லாஹ் தன் திரு­ம­றையில் கூறு­கின்றான்” மனப்­பூர்­வ­மாக பெண்­ணுக்­குத்­தர வேண்­டிய திரு­மணக் கொடையை (மஹர்) கொடுத்­து­வி­டுங்கள், அவ­ளாக ஏதேனும் அதி­லி­ருந்து உங்­க­ளுக்கு அளித்தால் விருப்­போடு அனு­ப­வி­யுங்கள்’ (அல்குர் ஆன் 4:4)
மேலும் பல நூற்­றாண்­டு­க­ளுக்கு முன்­பா­கவே இஸ்லாம் பெண்­க­ளுக்கு வாரி­சு­ரி­மையை வழங்­கி­விட்­டது. மனித உரிமை பற்­றியும் பெண்­களின் உரிமை பற்­றியும் தற்­போது மார்­தட்டிப் பேசு­கின்ற மேற்கு நாடுகள் பெண்­க­ளுக்­கான வாரி­சு­ரி­மையை வழங்­காத காலத்தில் இஸ்லாம் வழங்­கி­விட்­டது. அல்­குர்­ஆனில் சூரா அல்­ப­கரா, சூரா அல்­மா­யிதா போன்ற அத்­தி­யாங்­களில் ஒரு பெண், மனைவி, தாய், மகள் என்னும் நிலையில் எவ்­வ­ளவு பங்கை சொத்தில் இருந்த பெற­வேண்டும் என்­பது தெளி­வாக விளக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. 
பெண்­க­ளுக்­கான சமூக உரி­மைகள் 
பெண்­க­ளுக்­காக இஸ்லாம் வழங்­கி­யுள்ள சமூக உரி­மை­க­ளைப்­பற்றி ஆரா­யும்­போது மகள், மனைவி, தாய், சகோ­தரி என்னும் பல்­வேறு நிலை­களில் அவள் பெற்­றுள்ள உரி­மை­களை வகைப்­ப­டுத்­தலாம். 
அரே­பிய தீப­கற்­பத்தில் இஸ்லாம் உத­ய­மா­வ­தற்கு முன்னால் பெண் மக்­களை உயி­ரோடு புதைக்­கின்ற கொடூ­ர­மான பழக்கம் இருந்­து­வந்­தது. ஆனால், இஸ்லாம் அத்­த­கைய கொடு­மை­க­ளை­யெல்லாம் குழி­தோண்­டிப்­பு­தைத்­தது. தந்­தை­யி­ட­மி­ருந்து மகளின் உயி­ருக்­கான பாது­காப்பை முதற்கண் இஸ்லாம் வழங்­கிய பெண் குழந்­தைகள் கொலை செய்­யப்­ப­டு­வதை தடுத்து நிறுத்­தி­யது. 
அல்லாஹ் தன் அருள் மறையில் கூறு­கிறான். வறு­மைக்குப் பயந்து உங்­க­ளு­டைய குழந்­தை­களைக் கொலை செய்து விடா­தீர்கள். உங்­க­ளுக்கும் நாமே உண­வ­ளிக்­கிறோம். அவர்­க­ளுக்கும் நாமே உண­வ­ளிக்­கிறோம். அவர்­களைக் கொல்­வது படு­ப­யங்­க­ர­மான பாவ­மாகும். (அல்­குர்ஆன் 17:31)
உல­க­ளா­விய தொலைத்­தொ­டர்பு ஊட­க­மான B.B.C. ஓர் அறிக்­கையை தயா­ரித்­தது. அவ்­வ­றிக்­கையின் பெயர் "அவளை சாக விடுங்கள்" (let her die) என்­ப­தாகும். B.B.C. செய்­தி­யாளர் பிரிட்­ட­னி­லி­ருந்து இந்­தி­யா­வுக்கு வந்து பல நாட்கள் சுற்­றி­வந்து தயா­ரித்­த­ளித்தார். 
கருக்­கொலை தொடர்­பான புள்ளி விப­ரங்கள் அந்­நி­கழ்வில் காட்­டப்­பட்­டன. அதன்­படி ஒரு  நாளில் குறைந்த பட்சம் மூவா­யிரம் கருக்­கொ­லைகள் நடை­பெ­று­கின்­றன என அவ்­வ­றிக்கை கூறு­கின்­றது. இவ்­வா­றான கருக்­கொலை, சிசுக்­கொலை என்­ப­வற்றை இன்­றைய நாக­ரிக உலகம் சர்­வ­சா­தா­ர­ண­மாக குற்ற உணர்­வின்றி செய்து வரு­கின்­றது. இச்­செ­யல்கள் ஆயி­ரத்து எண்­ணூறு ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன்­னரே இஸ்­லாத்தில் தடை­செய்­யப்­பட்­டு­விட்­டது. இது இஸ்லாம் வழங்­கிய பெண்­களைப் பாது­காக்கும் மகத்­தான உரி­மை­யாகும். 
மேலும், பெற்­றெ­டுத்த மகளை நன்­மு­றையில் வளர்த்து ஆளாக்கி, சிறப்­பான கல்­வியை அவ­ளுக்கு அளிப்­ப­தையும் இஸ்லாம் கட­மை­யாக ஆக்கி மகளின் உரி­மையை மேலும் உறு­திப்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது. முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் கூறு­கி­றார்கள். “தான் பெற்­றெ­டுத்த இரண்டு மகள்­களை யார் நன்­மு­றையில் வளர்த்து ஆளாக்­கு­கி­றாரோ அவர் சுவர்க்­கத்தில் நுழைவார்.”
மனைவி என்னும் நிலை­யிலும் ஒரு பெண்­ணுக்கு இஸ்லாம் வழங்­கி­யுள்ள உரி­மைகள் குறிப்­பி­டத்­தக்­க­வை­யாகும். திரு­மணம் என்றால் மண­மக்கள் இரு­வ­ரு­டைய சம்­ம­தத்­தையும் இஸ்லாம் கட்­டாயம் பெறச்­சொல்­கி­றது.
ஓர் இளம் பெண்ணின் சம்­மதம் கேட்­கா­மலே அவ­ளுக்குப் பிடிக்­காத இடத்தில் அவ­ளு­டைய தந்தை திரு­ம­ணத்­தைப்­பேசி முடித்­து­விட்டார். அப்பெண் இறை­தூ­தரை அணுகி முறை­யிட்டாள். அதைக்­கேட்ட அண்­ணலார் அத்­தி­ரு­மணம் செல்­லாது என அறி­வித்து விட்­டார்கள். (ஆதா­ரம்–­ஸ­ஹீஹுல் புஹாரி)
சமூக உரி­மை­களை முன்­வைத்துப் பார்க்­கும்­போது இஸ்­லாத்தில் ஆணுக்கும் பெண்­ணுக்கும் எந்த வகை­யான பாகு­பாடும், வேறு­பாடும் கிடை­யாது.
அடுத்து தாய் என்ற நிலை­யிலும் பெண்­ணுக்கு இஸ்லாம் வழங்­கி­யுள்ள கௌரவம் மகத்­தா­ன­தாகும். ‘சுவர்க்கம் தாயின் கால­டியில் உள்­ளது’ என்ற நபி மொழி­யா­னது இஸ்லாம் தாய்க்கு வழங்­கி­யுள்ள கௌர­வத்தை தெளி­வாக விளக்­கு­கின்­றது.

பெண்­க­ளுக்­கான கல்வி உரி­மைகள்
இஸ்லாம் ஆண், பெண் இரு­பா­ல­ரை­யுமே கல்வி கற்­கும்­படி தூண்­டு­கி­றது. சூரா அலக்­கி­லுள்ள இறை­வ­ச­னங்கள் கல்வி கற்­றலை வலி­யு­றுத்­து­கி­றது.
“படைத்த உம் இறை­வனின் பெய­ரைக்­கொண்டு ஓது­வீ­ராக! உம் இறைவன் கண்ணி­ய­மிக்­கவன்! அவனே எழு­து­கோலைக் கொண்டு எழுத்­த­றி­வித்தான். மனி­த­னுக்கு தெரி­யா­ததை எல்லாம் கற்­றுக்­கொ­டுத்தான்” (அல்­குர்ஆன் 96:1–5)
பெண்­களை அலங்­காரப் பொருட்­க­ளைப்போல் கையாண்ட அக்­கா­லத்தில் பெண்­க­ளுக்கு எழுத்­த­றி­விப்­பது பற்றி உலகம் கன­வு­கூட காணாத காலத்தில் இஸ்லாம் பெண்கள் கல்வி கற்க வேண்டும் என வலி­யு­றுத்­தி­யது. 
கற்­றுத்­தேர்ந்த பல ஸஹாபாப் பெண்­ம­ணி­களுள் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) முத­லிடம் வகிக்­கின்­றார்கள். அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் பற்றி அவ­ரது சீட­ராக விளங்­கிய உர்வா (ரழி) அவர்கள் பின்­வ­ரு­மாறு கூறு­கி­றார்கள்.
திருக்­குர்ஆன் விரிவுரை, வாரி­சு­ரிமைச் சட்­டங்கள், ஹலால்–­ஹராம், அரபு இலக்­கியம், அரபுக் கவி­தைகள், வர­லா­றுகள் போன்ற துறை­களில் ஆயிஷா (ரழி) அவர்­க­ளை­விட புலமை பெற்ற எவ­ரையும் நான் கண்­ட­தில்லை.
இஸ்­லா­மிய சமய நெறியில் மட்­டு­மன்றி மருத்­துவம், கணிதம் என்­ப­வற்­றிலும் அவர்கள் சிறந்து விளங்­கி­னார்கள். ஆட்­சி­யி­லி­ருந்த நான்கு கலீ­பாக்­க­ளுக்­கும்­கூட ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் பல ஆலோ­ச­னை­களை வழங்­கி­யுள்­ளார்கள்.
இவர்­களைப் போன்றே அன்னை ஸபிய்யா (ரழி), உம்மு ஸலமா (ரழி), பாத்­திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) ஆகிய ஸஹாபிக் பெண்­களும் கல்­வியில் சிறந்து விளங்­கி­னார்கள் என்­பதை வர­லாற்றில் நாம் அவ­தா­னிக்­க­மு­டியும். இதற்­கான காரணம் இஸ்லாம் பெண்கள் கல்வி கற்­க­வேண்டும் என்று  வலி­யு­றுத்­தி­ய­துதான் என்­பது தெளிவு.

 பெண்­க­ளுக்­கான சட்ட உரி­மைகள்
இஸ்­லா­மிய சட்­டப்­படி ஆணும் பெண்ணும் சரி­சமம். ஆண்­க­ளு­டைய உயிரும் பொருளும் பெண்­க­ளு­டைய உயிரும் பொருளும் ஒன்­றுபோல் பாது­காக்­கப்­படும் என இஸ்­லா­மிய ஷரீஆ சட்டம் கூறு­கி­றது.
திருட்­டுக்குத் தண்­ட­னை­யாக இஸ்­லா­மிய ஷரிஆ சட்­டத்தில் திரு­டி­ய­வ­ரு­டைய கைகள் வெட்­டப்­படும். இங்கு ஆணென்றும் பெண்­ணென்றும் பாராமல் குற்­ற­வாளி என்­பதை மட்­டுமே கருத்­தில்­கொண்டு வெட்­டப்­படும். அல்­குர்­ஆனில் “திரு­ட­னு­டைய அல்­லது திரு­டி­யு­டைய இரண்டு கைகளை அவர்கள் செய்த குற்­றத்­துக்­காக வெட்­டி­வி­டுங்கள். அல்­லாஹ்­வி­ட­மி­ருந்து அவர்­க­ளுக்கு படிப்­பினை பெறும் தண்­ட­னை­யாகும் இது! அல்லாஹ் மிக ஆற்­ற­லு­டை­யோனும் ஞான­மு­டை­யோனும் ஆவான்” என்று கூறப்­பட்­டுள்­ளது. (அல்குர் ஆன் 5:38)
மேலும் சாட்சி கூறும் சட்­டத்தை அவ­தா­னித்தால் சாட்­சி­ய­ம­ளிக்கும் உரி­மையும் இஸ்லாம் பெண்­க­ளுக்கு வழங்­கி­யுள்­ளது. இவ்­வு­ரிமை ஆயி­ரத்து ஐநூறு ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன் வழங்­கப்­பட்­ட­தாகும். 
அத்­துடன் சட்டம்  இயற்­று­வ­தி­லும்­கூட இஸ்­லாத்தின் பெண்­க­ளுக்குச் சம உரிமை வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளது. 
ஒரு­முறை பள்­ளி­வா­சலில் மஹர் தொகை தொடர்­பான ஒரு கலந்துரையாடலை உமர் (ரழி)  அவர்கள் நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தார்கள். மஹர் தொகையை குறைக்க வேண்டுமென உமர் (ரழி) விரும்பினார்கள். அப்போது ஒரு பெண் எழுந்து நின்று திருக்குர்ஆனிலுள்ள கீழ்வரும் வசனத்தை ஓதிக் காண்பித்தார்.
ஒருமனைவியை விட்டுவிட்டு இன்னொரு பெண்ணை கல்யாணம் செய்துகொள்ள நினைத்தால் அவளுக்கு மஹராக ஒரு குவியலையே கொடுத்திருந்தாலும் அதிலிருந்து ஒன்றையும் திரும்பப்பெற்றுக் கொள்ள வேண்டாம். (அல்குர்ஆன் 4:20) 
மேலுள்ள இறைவசனத்தை ஓதியபின்  அப்பெண்மணி “குவியல் குவியலாக மஹர் கொடுக்கும்படி குர்ஆன் கட்டளையிட்டுள்ளது. நீங்கள் அதைக் குறைக்க நினைக்கிறீர்களா? அதைச் செய்ய உமருக்கு எங்கிருந்து அதிகாரம் கிடைத்தது? ” என கேள்வி எழுப்பினார். உடனே உமர் (ரழி) தன்னுடைய கருத்தை வாபஸ் பெற்றுக்கொண்டார். அந்த அளவுக்கு இஸ்லாமிய ஆட்சியில் பெண்களுக்கு  அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. குர்ஆனின் ஒரு வசனத்துக்கு எதிராக சட்டம் இயற்றப்படுவதை ஒரு பெண்மணி எதிர்த்துள்ளார். அதாவது சட்டம் இயற்றுவதில் பங்கெடுத்து இருக்கிறார்.
இவ்வாறாக பெண்களுக்கு இஸ்லாம் பொருளாதார உரிமைகள், சமூக உரிமைகள், கல்வி உரிமைகள், அரசியல் உரிமைகள், சட்ட உரிமைகள் என்பவற்றை ஆயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே வழங்கி பெண்களை கண்ணியப்படுத்தியுள்ளதுடன் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்துள்ளது.
பெண்களைக் குறித்து நம்முடைய சிந்தனைகளையும் நம்முடைய எண்ணங்களையும் நம்முடைய உணர்வுகளையும் நம்முடைய வாழ்க்கை முறைகளையும் மேம்படுத்தவேண்டும். சமூகத்தில் பெண்களுடைய நிலையை உயர்த்தவேண்டும். என்பதே இஸ்லாத்தினுடைய குறிக்கோளும் முயற்சியுமாகும்.